“Baskı Devre Kalemi Ne İşe Yarar?” – Bir Günün Hikayesi
Kayseri’de yaşıyorum. Soğuk, karlı bir kış sabahıydı. Akşamdan yağmaya başlayan kar, sabaha karşı şehri bembeyaz bir örtüyle sarmıştı. O gün, her zamanki gibi gündelik işlerimi halledip akşamına doğru bir kafeye gitmeyi planlamıştım. Ama işler planladığım gibi gitmedi. Bir anda hayatımda beklenmedik bir şey oldu: Baskı devre kalemiyle tanıştım.
Heyecan ve Hayal Kırıklığı Arasında
O sabah, sabah kahvemi içerken birden gözüm rafımda duran eski defterime takıldı. Üzerinde yazılar, çizimler ve düşüncelerle dolu o defter, bana eski bir arkadaş gibi hissettirdi. Her bir sayfası, bir dönüm noktasını, bir anıyı taşıyordu. O an fark ettim, bu defter benim için bir zamanlar nasıl çok değerli bir şeye dönüşmüştü. Yazmak, benim için hep bir terapiydi. Ama bir eksik vardı, her sayfada, her yazıda. O eksik, çizimlerimle de ilgiliydi. Çizim yapmayı çok severdim ama çizgilerim hiçbir zaman istediğim gibi olamazdı. Kalemle, her seferinde doğru düz çizgiyi çekmek imkansız gibi geliyordu. Evet, o eksik kalmış çizgilerdi…
Bir gün, bir arkadaşım bana bir baskı devre kaleminden bahsetti. “Bununla çizdiğin her şey mükemmel olur, bak dene!” dedi. İşte o anda, içimde bir heyecan dalgası oluştu. Çizgilerim mükemmel olmalıydı, bu kadar basitti. Birkaç gün sonra, o kalemi aldım. O anı hatırlıyorum, Kayseri’deki küçük kırtasiyeden aldığım o baskı devre kalemini ellerimde hissettiğimde ne kadar heyecanlandığımı. Artık çizgilerim hatasız olacaktı, artık o eksiklik kaybolacaktı. Bir kalem, hayatımda o kadar önemli bir şeyi nasıl değiştirebilirdi?
İlk Denemem ve Hayal Kırıklığım
Kalemi ilk elime aldığımda gözlerimdeki parıltıyı hatırlıyorum. Hemen defterimi açtım, bir sayfa ve birkaç hat çizdim. O kadar güzel bir duyguydu ki… Ama bir şey fark ettim. Baskı devre kalemi, aslında çizgileri düz tutmama yardımcı olmuyordu, ya da belki de ben tam olarak nasıl kullanmam gerektiğini anlamamıştım. İlk denemem başarısız oldu. Çizgilerim hala eğriydi ve kalem bileğimi zorlayacak kadar fazla baskı yapıyordu. O an, bir hayal kırıklığına uğradım. Çünkü bu kalemin, hayatımı değiştirecek kadar basit bir çözüm olacağına inanmıştım. Belki de bazen, bir şeyin çözüm olacağını umarken, o çözümün ne kadar küçük bir detayla sınırlı kaldığını kabul etmek zor oluyordu.
O zaman, bir kahve içip biraz sakinleşmeye karar verdim. Kafede otururken, hayatın bazen beklediğimizden çok farklı geliştiğini düşündüm. Her şeyin mükemmel olmasını beklemek, aslında sadece hayal kırıklığına neden oluyordu. O kalemle istediğim çizgiyi yapamamak, bana her şeyin mükemmel olmasını beklemenin ne kadar yanıltıcı olduğunu gösterdi. Belki de hayatı olduğu gibi kabul etmek, içinde bulunduğumuz anı sevmek, beklenmedik anlardan keyif almak gerekirdi. Evet, baskı devre kalemi çizgilerimi mükemmel yapmadı ama bana çok daha derin bir şey öğretti.
Umudu Kaybetmemek: Her Şeyin Kendi Zamanı Var
Bir süre sonra, baskı devre kalemiyle tekrar çalışmaya başladım. Bu kez çizgileri mükemmel yapmak derdinde değildim. Yavaşça, çizgilerimin arasında kaybolmaya başladım. Mükemmellik bir anda kayboldu. Önemli olan, bir şeylere başlamak ve o sürece dahil olmak, kendi yolunu bulmaktı. Bir çizgi, sadece bir çizgi değil, içimdeki duyguları dışa vurmanın bir yolu olmaya başladı. Ve o gün fark ettim, o kalemi almak benim için sadece bir başlangıçtı. Evet, her şey bir anda mükemmel olmayabilir, ama önemli olan o adımı atmak, ilk çizgiyi atmaktı.
O an, baskı devre kalemi bir simge haline geldi. Bazen, hayatta istediğimiz her şeyin hemen gerçekleşmesini bekleriz. Ama işler çoğu zaman o kadar hızlı gitmez. Ancak, beklemek ve sabırlı olmak, çizgileri düzgün hale getirmek gibi, sonunda ödüllendirir. O küçük kalem, hayal kırıklıklarını ve umutları birleştiren bir araç olmuştu. Şimdi, baskı devre kalemi, benim için sadece bir yazma aracı değil, hayatı olduğu gibi kabul etmeyi öğrenmenin bir hatırlatıcısıydı.
Hayatın Düzgün Çizgileri
Bir süre sonra, bu kalemle çizdiğim çizgiler, hayatımın eksiklerini de simgelemeye başladı. Her bir eğri, her bir hata, kendi yolumda öğrendiğim dersleri temsil ediyordu. Baskı devre kalemi, bana sadece hatasız çizgiler yapmayı değil, aynı zamanda hayatta hata yapmanın da önemli olduğunu öğretti. İster duygusal, ister profesyonel olsun, her şeyin bir süreci ve zamanlaması vardı. Bu kalem, bana sabırla beklemeyi, her şeyin kendi zamanında olacağını hatırlattı.
O yüzden, bazen bir baskı devre kalemi, beklediğimiz gibi mükemmel sonuçlar vermez. Ama ne olur, hayal kırıklığına kapılma. Çünkü belki de en değerli şey, o kalemle başlamak ve sürecin tadını çıkarmaktır. Hayatın çizgilerini düzgün çekmek, bazen en önemli şeyin, o çizgiyi çekmeye karar vermek olduğunu kabul etmektir.